هر معامله از یک سفارش شروع میشود و نوع سفارش تعیین میکند با چه قیمتی و در چه زمانی وارد بازار شوید. انتخاب اشتباه همین یک قدم، میتواند نتیجهی یک تحلیل درست را خراب کند؛ چون سفارش مارکت در بازار کمعمق با قیمت بدتری اجرا میشود و سفارش لیمیت ممکن است هیچوقت پر نشود.
در این راهنما چهار سفارش اصلی، دو سفارش ترکیبی و سه سفارش محافظ را جدا میکنیم؛ با مثال عددی و تفاوتهایی که در عمل سرنوشت معامله را عوض میکنند.
خلاصه در یک نگاه
مارکت همین حالا با بهترین قیمت موجود اجرا میشود؛ قطعی در اجرا، نامعلوم در قیمت.
لیمیت با قیمت مشخص مینشیند؛ قیمت قطعی، اجرا نامعلوم.
استاپ وقتی فعال میشود که قیمت از یک سطح بگذرد.
حد ضرر یک سفارش استاپ است، نه یک ویژگی جدا.
در بازارهای کمعمق و لحظهی انتشار داده، اجرای استاپ میتواند با اختلاف قیمت انجام شود.
سفارش مارکت
سفارش مارکت همان لحظه با بهترین قیمت موجود در دفتر سفارش اجرا میشود. مزیتش قطعی بودن اجراست: اگر بخواهید وارد شوید، وارد میشوید. عیبش این است که قیمت نهایی را از قبل نمیدانید.
در بازار عمیق، اختلاف قیمت مورد انتظار و قیمت اجرا ناچیز است. در بازار کمعمق یا هنگام جهش قیمت، همان اختلاف میتواند چند برابر شود؛ به این پدیده اسلیپیج میگویند.
سفارش لیمیت
سفارش لیمیت با قیمتی مشخص ثبت میشود و فقط وقتی اجرا میشود که بازار به آن قیمت برسد. برای خرید، لیمیت را زیر قیمت فعلی میگذارید و برای فروش، بالای آن.

مزیت لیمیت، کنترل قیمت است؛ زیانش این است که ممکن است بازار به سطح شما نرسد و موقعیت از دست برود. بسیاری از معاملهگرها بعد از یک حرکت قوی، بهجای پذیرش این واقعیت، لیمیت را دنبال قیمت جابهجا میکنند و عملاً همان مارکت را با تاخیر اجرا میکنند.
سفارش استاپ
سفارش استاپ تا زمانی که قیمت به سطح تعیینشده نرسیده، در بازار نیست. وقتی قیمت به آن سطح رسید، استاپ به یک سفارش مارکت تبدیل میشود و با اولین قیمت موجود اجرا میشود.
همین نکته، تفاوت کلیدی استاپ و لیمیت را میسازد: استاپ قیمت را تضمین نمیکند، فقط فعال شدن را. در بازار پرنوسان، فاصلهی سطح استاپ و قیمت اجرا میتواند قابل توجه باشد.
سفارش استاپ لیمیت
این سفارش دو شرط دارد: اول باید قیمت به سطح فعالسازی برسد، بعد سفارش لیمیت با قیمت مشخصی ثبت میشود. کاربردش جایی است که نمیخواهید با هر قیمتی وارد شوید.
عیبش صریح است: اگر بازار با سرعت از محدوده عبور کند، سفارش لیمیت پر نمیشود و شما بیرون میمانید. در حد ضرر، این اتفاق بدترین حالت است؛ چون موقعیت باز میماند و زیان ادامه پیدا میکند.
حد ضرر و حد سود
حد ضرر یک سفارش استاپ است که برای بستن موقعیت با زیان مشخص گذاشته میشود. حد سود همان سازوکار را در جهت سود دارد و وقتی قیمت به هدف برسد، موقعیت را میبندد.
هیچکدام «سقف قطعی زیان» نیستند. آنچه تضمین میشود، فعال شدن سفارش است؛ قیمت اجرا به وضعیت بازار در همان لحظه بستگی دارد.
سفارش OCO
OCO یعنی «یکی دیگری را لغو میکند». در این ساختار، یک حد سود و یک حد ضرر همزمان روی یک موقعیت گذاشته میشود و با فعال شدن یکی، دیگری خودکار لغو میشود.
کاربردش ساده است: بدون اینکه مجبور باشید هر لحظه به نمودار نگاه کنید، هر دو سر معامله را از قبل تعیین کردهاید.
تریلینگ استاپ
تریلینگ استاپ یک حد ضرر متحرک است که با حرکت قیمت به نفع شما جابهجا میشود و عقب برنمیگردد. با این کار، سود قفلشده بیشتر میشود بدون اینکه سقف رشد را از قبل ببندید.
نکتهی مهم، فاصلهی تریلینگ است. فاصلهی خیلی نزدیک با نویز معمولی فعال میشود و فاصلهی خیلی دور، کار حد ضرر را انجام نمیدهد.
تفاوت لیمیت و استاپ در یک نگاه

ویژگی | لیمیت | استاپ |
|---|---|---|
قیمت | قطعی | نامعلوم (مارکت بعد از فعال شدن) |
اجرا | ممکن است هرگز پر نشود | بعد از رسیدن به سطح، اجرا میشود |
کاربرد اصلی | ورود با قیمت بهتر | ورود در شکست یا محدود کردن زیان |
ریسک اصلی | از دست دادن حرکت | اسلیپیج در لحظهی فعال شدن |
اشتباههای رایج
گذاشتن استاپ درست روی عددی که همه میبینند، بدون فاصلهی امن از نویز.
استفاده از استاپ لیمیت برای حد ضرر و ماندن در موقعیت زیانده.
جابهجا کردن حد ضرر بهسمت زیان برای فرار از بسته شدن.
باز کردن موقعیت با مارکت در ثانیهی انتشار داده اقتصادی.
تعیین حجم بدون توجه به فاصلهی استاپ؛ دو متغیری که به هم وابستهاند.
بازار ارز و رمزارز پرنوسان است و این مطلب توصیه سرمایهگذاری نیست؛ پیش از هر تصمیم، خودتان تحقیق کنید و اطلاعات را از چند منبع بررسی کنید.
بازخورد واقعی
نظرات کاربران
نظرات و گفتوگوی خوانندگان درباره این مطلب
0 نظر تأییدشده
هنوز نظری نیست
اولین نفر باشید و تجربهتان را بنویسید.