کارمزد شبکه چیست و چه فرقی با گس دارد؟
کارمزد شبکه هزینه‌ای است که برای ثبت یا اجرای تراکنش در بلاک‌چین می‌پردازید. در اتریوم، شبکه مقدار کار لازم برای اجرای تراکنش را با گس (Gas) اندازه می‌گیرد. هزینه‌ی نهایی به مقدار گس مصرف‌شده و قیمت آن بستگی دارد.
هر شبکه روش محاسبه‌ی خودش را دارد. در بیت‌کوین، اندازه‌ی داده‌ی تراکنش مهم است؛ در اتریوم، نوع عملیات و منابع مصرفی هم اهمیت دارند. راهنمای روش کار بلاک‌چین، ثبت و تأیید تراکنش‌ها را توضیح می‌دهد.
برای مقایسه‌ی هزینه‌ها، ابتدا مشخص کنید پول را بابت چه کاری می‌پردازید. کارمزد خریدوفروش، هزینه‌ی برداشت صرافی و کارمزد شبکه سه هزینه‌ی متفاوت‌اند. جداکردن آن‌ها کمک می‌کند مبلغ نهایی انتقال را درست حساب کنید.
کارمزد معامله و برداشت چه تفاوتی دارند؟
صرافی بابت انجام خریدوفروش، کارمزد معامله می‌گیرد. مقدار آن می‌تواند به ارزش معامله و نوع سفارش بستگی داشته باشد. معامله‌ی داخل صرافی ممکن است فقط در حساب‌های داخلی ثبت شود و انتقال جداگانه‌ای روی شبکه نداشته باشد.
وقتی دارایی را از صرافی خارج می‌کنید، تعرفه‌ی برداشت مطرح می‌شود. صرافی این مبلغ را در صفحه‌ی برداشت اعلام می‌کند. ممکن است چند برداشت را در یک تراکنش جمع کند یا تعرفه‌ی ثابتی داشته باشد.
پس هزینه‌ی برداشت کاربر می‌تواند با کارمزد واقعی تراکنش شبکه فرق کند. «حداقل برداشت» هم کمترین مبلغ مجاز برای درخواست برداشت است. این عدد را با هزینه‌ای که از موجودی کسر می‌شود، جدا بخوانید.
کارمزد بیت‌کوین چطور حساب می‌شود؟
در بیت‌کوین، اندازه‌ی تراکنش و نرخ کارمزد، هزینه را تعیین می‌کنند. کیف پول معمولاً نرخ را با ساتوشی بر بایت مجازی نشان می‌دهد. با ضرب این نرخ در اندازه‌ی مجازی تراکنش، کارمزد کل به دست می‌آید.
فرض کنید تراکنشی ۲۵۰ بایت مجازی اندازه دارد و نرخ آن ۸ ساتوشی است. کارمزد این مثال ۲۰۰۰ ساتوشی، برابر با ۰٫۰۰۰۰۲ بیت‌کوین می‌شود. این عدد یک مثال فرضی است، نه تعرفه‌ی فعلی شبکه.
بیت‌کوین برای هر پرداخت، خروجی‌های خرج‌نشده‌ی قبلی را مصرف می‌کند و خروجی‌های تازه می‌سازد. بخشی از این خروجی‌ها می‌تواند باقی‌مانده‌ی پرداخت باشد. تعداد ورودی‌ها و ساختار خروجی‌ها روی اندازه‌ی داده‌ی تراکنش اثر می‌گذارند.
برای همین، ساختار تراکنش روی کارمزد اثر مهمی دارد. دو کیف پول با موجودی برابر می‌توانند برای پرداخت مشابه، تراکنش‌هایی با اندازه‌ی متفاوت بسازند. برای محاسبه، اندازه‌ی داده و نرخ کارمزد را مبنا قرار دهید.
چرا شلوغی شبکه کارمزد را بالا می‌برد؟
هر بلاک فضای محدودی برای تراکنش‌ها دارد. وقتی تقاضا برای این فضا بیشتر می‌شود، تراکنش‌ها برای قرارگرفتن در بلاک رقابت می‌کنند. نرخ کارمزد روی انتخاب تراکنش‌ها اثر می‌گذارد.
هر نود، تراکنش‌های منتظر را در مجموعه‌ای به نام مم‌پول نگه می‌دارد. نود، رایانه‌ای است که در شبکه مشارکت می‌کند. نودها می‌توانند تراکنش‌ها را با سیاست‌های متفاوتی بپذیرند و نگه دارند.
کیف پول با توجه به وضعیت شبکه، هزینه و زمان تقریبی پیشنهاد می‌کند. برای کاهش هزینه، برآوردهای همان زمان را مقایسه کنید و فوریت انتقال را در نظر بگیرید. ساعت ثابتی وجود ندارد که در آن کارمزد همیشه کم شود.
گس اتریوم چطور کار می‌کند؟
گس، واحد اندازه‌گیری کار لازم برای اجرای عملیات در اتریوم است. یک انتقال ساده و اجرای یک قرارداد هوشمند می‌توانند مقدار گس متفاوتی مصرف کنند. قیمت گس هم هزینه‌ی هر واحد از این کار را مشخص می‌کند.
قیمت گس معمولاً با گیگاوی (Gwei) بیان می‌شود. هر گیگاوی یک میلیاردم اتر است. برای محاسبه‌ی هزینه، مقدار گس مصرف‌شده را در قیمت مؤثر هر واحد ضرب می‌کنیم.
فرض کنید یک عملیات ۴۰ هزار واحد گس مصرف کند و قیمت مؤثر، ۱۵ گیگاوی باشد. هزینه‌ی این مثال ۶۰۰ هزار گیگاوی، برابر با ۰٫۰۰۰۶ اتر است. برای تبدیل این عدد به تومان، قیمت اتر را هم لازم دارید.
قیمت مؤثر می‌تواند شامل هزینه‌ی پایه و بخش اولویت باشد. شبکه هزینه‌ی پایه را می‌سوزاند و بخش اولویت به ولیدیتور می‌رسد. در مثال فرضیِ پایه‌ی ۱۲ و اولویتِ ۳ گیگاوی، این دو سهم ۰٫۰۰۰۴۸ و ۰٫۰۰۰۱۲ اتر می‌شوند.
سقف گس با مبلغ پرداختی چه فرقی دارد؟
سقف گس، حداکثر منابعی را مشخص می‌کند که برای اجرای تراکنش در نظر گرفته‌اید. سقف قیمت کارمزد هم محدودیت مربوط به قیمت را تعیین می‌کند. برای محاسبه‌ی مبلغ واقعی، گس مصرف‌شده را در قیمت مؤثر ضرب می‌کنیم.
پیش از ارسال، کیف پول برآورد هزینه را نشان می‌دهد. پس از اجرا، رسید تراکنش مصرف و هزینه‌ی واقعی را ثبت می‌کند. هنگام مقایسه‌ی دو عدد، ببینید یکی سقف است یا برآورد، و دیگری مبلغ نهایی.
برای مقایسه‌ی دو عملیات، قیمت گس را همراه با مقدار مصرف بخوانید. عملیاتی با محاسبات بیشتر، می‌تواند با نرخ پایین‌تر هم هزینه‌ی بیشتری داشته باشد. عدد کوچک‌ترِ قیمت هر واحد، به‌تنهایی انتقال ارزان‌تر را مشخص نمی‌کند.
چرا تراکنش ناموفق هم کارمزد دارد؟
شبکه ممکن است اجرای قرارداد را شروع کند و پس از انجام بخشی از محاسبات، درخواست شکست بخورد. در این حالت، منابع پردازشی مصرف شده‌اند. گس مصرف‌شده می‌تواند هزینه داشته باشد، حتی اگر انتقال مورد نظر انجام نشود.
برای بررسی چنین وضعیتی، رسید تراکنش را در شبکه بخوانید. وضعیت اجرا، گس مصرفی و هزینه‌ی ثبت‌شده را کنار هم ببینید. پیام «ناموفق» در سایت، نتیجه‌ی عملیات را می‌گوید؛ رسید، جزئیات هزینه را مشخص می‌کند.
برای انتقال ارزان‌تر کدام شبکه را انتخاب کنیم؟
اول شبکه‌های مورد قبول مقصد را بررسی کنید. مثلاً تتر روی شبکه‌های مختلف عرضه می‌شود و مقصد باید شبکه‌ی انتخابی شما را پشتیبانی کند. سپس هزینه‌ی برداشت و مبلغ قابل دریافت در همان شبکه را مقایسه کنید.
نام مشابه توکن‌ها کافی نیست؛ شبکه و نسخه‌ی دارایی هم باید تطبیق داشته باشند. بعضی نسخه‌ها با پل به شبکه‌ی دیگر می‌روند. این مسیر می‌تواند هزینه‌ی اضافی و ریسک قرارداد یا شرکت نگهدارنده داشته باشد.
شبکه‌های لایه‌ی دوم، روش ثبت و برداشت خودشان را دارند. لایتنینگ بیت‌کوین هم بر پایه‌ی کانال‌های پرداخت کار می‌کند. پیش از انتخاب این گزینه‌ها، روش دریافت مقصد و مراحل کامل انتقال را بخوانید.
هزینه‌ی کامل انتقال را چطور مقایسه کنیم؟
مقایسه را برای دارایی، مقدار و مقصد یکسان انجام دهید. هزینه‌ی معامله، برداشت، شبکه و مراحل اضافی را کنار هم بگذارید. در صرافی متمرکز و غیرمتمرکز، تعداد تراکنش‌ها و هزینه‌ی مجوز توکن هم می‌تواند متفاوت باشد.
فرض کنید یک مسیر دو واحد هزینه دارد. مسیر دیگر یک واحد هزینه‌ی اولیه و ۱٫۵ واحد هزینه‌ی مرحله‌ی بعد دارد. مجموع مسیر دوم ۲٫۵ واحد است؛ پس عدد اولیه‌ی کوچک‌تر، کل مسیر را ارزان‌تر نکرده است.
کارمزد ثابت برای مبلغ کوچک، سهم بزرگ‌تری از انتقال را می‌گیرد. در یک مثال، یک واحد هزینه برای انتقال ۱۰ واحد، ده درصد است. همان هزینه برای ۱۰۰ واحد، یک درصد می‌شود؛ این صرفاً مقایسه‌ی نسبت هزینه است.
هزینه‌های معاملات فیوچرز را جدا از انتقال شبکه حساب کنید. کارمزد معامله، فاندینگ و شرایط وثیقه به خود محصول مربوط‌اند. عبارت «کارمزد کم» را همراه با نوع خدمت و همه‌ی مراحلش بخوانید.
اگر انتقال دیر رسید، چه چیزی را بررسی کنیم؟
در برداشت از صرافی، ارسال درخواست با تأیید شبکه فرق دارد. ابتدا ببینید صرافی شناسه‌ی تراکنش داده است یا هنوز درخواست را بررسی می‌کند. پس از انتشار تراکنش، وضعیت آن را در شبکه‌ی انتخابی پیگیری کنید.
برای پشتیبانی، نام شبکه، نوع دارایی و شناسه‌ی تراکنش اطلاعات مفیدی هستند. رسید را با توجه به حریم خصوصی ارسال کنید؛ آدرس‌ها می‌توانند سابقه‌ی مالی را آشکار کنند. مبلغ و واحد کارمزد را هم مشخص کنید تا پاسخ روشن‌تری بگیرید.
هشدار درباره‌ی کارمزد و انتقال
برای بررسی یا تنظیم کارمزد، کلید خصوصی و عبارت بازیابی را به دیگران ندهید. انتقال روی شبکه‌ی اشتباه می‌تواند به از دست‌رفتن دارایی منجر شود. بازیابی به شرایط فنی و مقصد بستگی دارد؛ وعده‌ی «برگشت قطعی» را نپذیرید.
پرسش‌های متداول درباره‌ی کارمزد و گس
کارمزد شبکه درصدی از مبلغ انتقال است؟
در بیت‌کوین، اندازه‌ی تراکنش و نرخ کارمزد مهم‌اند. در اتریوم، گس مصرفی و قیمت مؤثر هزینه را مشخص می‌کنند.
تمام کارمزد اتریوم به ولیدیتور می‌رسد؟
شبکه هزینه‌ی پایه را می‌سوزاند. بخش اولویت به ولیدیتور می‌رسد و باید این دو بخش را جدا دید.
تراکنش ناموفق رایگان است؟
اجرای ناموفق هم می‌تواند گس مصرف کند. هزینه‌ی مصرف واقعی را در رسید همان تراکنش بررسی کنید.
چند ساعت صبر کنم تا کارمزد کم شود؟
زمان ثابتی برای کاهش کارمزد وجود ندارد. برآورد تازه‌ی کیف پول و وضعیت همان لحظه‌ی شبکه را ببینید.
ارزان‌ترین شبکه بهترین گزینه‌ی انتقال است؟
ابتدا شبکه‌های پشتیبانی‌شده‌ی مقصد را پیدا کنید. سپس هزینه‌ی کل را بین گزینه‌های سازگار مقایسه کنید.
برای بررسی گس باید عبارت بازیابی بدهم؟
خیر؛ بررسی عمومی کارمزد به کلمات بازیابی نیاز ندارد. درخواست این اطلاعات برای تنظیم گس، علامت خطر است.
بازار رمزارزها پرنوسان است و این مطلب توصیه‌ی سرمایه‌گذاری نیست؛ پیش از هر تصمیم، خودتان تحقیق کنید و اطلاعات را از چند منبع بررسی کنید.
بازخورد واقعی
نظرات کاربران
نظرات و گفت‌وگوی خوانندگان درباره این مطلب
0 نظر تأییدشده
هنوز نظری نیست
اولین نفر باشید و تجربه‌تان را بنویسید.